Στα σαράντα τέσσερα ποιήματα της συλλογής, κύρια θέματα είναι ο έρωτας, ο θάνατος, ο αναστοχασμός μέσα στη Φύση, η εύρεση του υποκειμένου, πίσω και πέρα από το «πράγμα», με κύριο υπόβαθρο τη μεταφυσική ικανότητα του ανθρώπου να αντιλαμβάνεται την ουσία σε ένα σύμπαν που προτιμά να κρύβει τις ιδιότητές του και να τις διατηρεί σκοτεινές. Περισσότερο, όμως, είναι η αναδίφηση της δυνατότητας για τη γνώση των λεκτών, εκείνων που εκφέρονται από έναν «άγνωστο» έτερο, όχι από την οικεία, ατομική συνείδηση. Από αυτή την αντίληψη αντλείται η θεματική, ενίοτε ανάμεσα σε δυο συνομιλητές οι οποίοι δε συμ-βιώνουν τις πράξεις, αλλά τις επιγιγνώσκουν μέσω του λόγου.