Η πιο ρεαλιστική εξέλιξη της ιστορίας τούτης, θα ήταν η κατάληξη των πρωταγωνιστών της να παραμείνει άγνωστη, ή έστω μετέωρη, ακριβώς σαν την τύχη χιλιάδων συνανθρώπων μας που η ζωή τους κατακερματίστηκε στα σκληρά χρόνια της φρίκης του μνημονίου.
Επειδή όμως δεν θα μου άρεσε να φανώ πεσιμίστρια, μα ούτε επίσης και υπερβολικά αισιόδοξη- και μακάρι να πέφτω έξω- δίνω το λεύτερο στην λογοτεχνία, που ούτως ή άλλως είναι λεύτερη από μόνη της, να εισχωρήσει με τρόπο τέτοιο ώστε ο καθένας να επιλέξει το τέλος που ταιριάζει στο ψυχισμό και στην ιδιοσυγκρασία του.