Το δράμα "Έρωτας και Ραδιουργία" έχει τον υπότιτλο «Μια αστική Τραγωδία» (eine burgerliche Tragodie), όπου το επίθετο «αστική» τίθεται κατ' αντιδιαστολή με το «αριστοκρατική» και, φυσικά, στην προ-μαρξιστική του παρασημαντική. Όπως όλα τα πρώτα δράματά του είναι και αυτό γραμμένο σε πεζό (το πρώτο έμμετρο δράμα είναι ο Δον Κάρλος) και αυτό του δίνει την τάση για κάποιο πλατειασμό: έκδηλη είναι άλλωστε και μια κάποια σκηνική απειρία ενός πολύ νέου και πολύ νεόκοπου θεατρικού συγγραφέα. Αλλά αυτά τα μικρά ελαττώματα υπερκαλύπτονται από το χειμαρρώδη, παθιασμένο, έντονο, πολιτικό λόγο.