Με την παρούσα μελέτη εγκαινιάζουμε μια σειρά συστηματικής εξέτασης του ερμηνευτικού έργου των σημαντικότερων προσωπικοτήτων της πατερικής παράδοσης. Ξεκινούμε από τον Μ. Αθανάσιο, ο οποίος συνδέεται με την Α Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας, που σήμανε την έναρξη της ακριβούς διατύπωσης της βιβλικής διδασκαλίας σε επίσημα συνοδικά κείμενα οικουμενικής και διαχρονικής εμβέλειας. Με τον τρόπο αυτό η Εκκλησία οριοθέτησε θεολογικά τις βασικές έννοιες και το περιεχόμενο της βιβλικής διδασκαλίας, καθώς και τα συμπεράσματα στα οποία μπορεί να οδηγεί η βιβλική ερμηνευτική ως προς τα κύρια θεολογικά της μεγέθη.

Από τον πρόλογο του βιβλίου