Ένα τριήμερο στα Γιάννενα με έναν άγνωστο, μια μικρή «αλητεία». Για την παρέλαση. Για ένα ρυζόγαλο. Για όπου μας βγάλει. Η συνθήκη σπάει, οι σημαίες παλουκώνονται και η Έρση Σωτηροπούλου μάς καλεί νευρικά από το θυροτηλέφωνο, «άντε, πού είσαι;», για να έρθουμε για λίγο εκεί που μένει, στον αμφίσημο κόσμο της αλήθειας.

Εκεί, τα αντικείμενα στέκονται στα πόδια τους, η παρέλαση τακτικά χτυπά τακουνάκι στην άσφαλτο, η βροχή μυρίζει επαρχία. Αλλά, από τον ήχο του νερού στα λούκια ως το ξενοδοχείο Εσπέρια, η πραγματικότητα αλλάζει σώμα, μυρωδιά και υφή για να γίνει κάτι που μόνο εμείς το είδαμε, όσο οι άλλοι κοιτούσαν τη σημαία.