Το ανά χείρας βιβλίο του Πατρίκ Αβράν είναι ένα έργο διαλόγου μεταξύ ψυχαναλυτικής πρακτικής και θεωρίας με παιδιά και εφήβους. Η δημοσιοποίηση των περιπτώσεων, η έκθεση της αναλυτικής εργασίας στην κριτική και τα σχόλια του κοινού γίνονται με τέτοιο τρόπο, ώστε ο αναγνώστης αισθάνεται ότι ο συγγραφέας σκέπτεται συνέχεια τους αναλυόμενους με παρούσα στον νου του τη διάκριση ατόμου και υποκειμένου.

...Το παιδί που υποφέρει από συμπτώματα, εμπόδια στο να μπορέσει να αναπτυχθεί σύμφωνα με την <<εν δυνάμει ενέργεια του>>, μπορεί να υποκειμενοποιήσει τα συμπτώματα αυτά, εάν ο αναλυτής του απευθυνθεί σε ένα ορισμένο πλαίσιο τοποθετημένο εξαρχής έξω από το κείμενο των στερεοτύπων-φορέων της προσδοκίας του φαντασιακού άλλου, που ενσαρκώνουν κατά κανόνα οι γονείς αλλά και το σχολείο ή οι ειδικοί της παιδικής ηλικίας.