Το πρώτο πράγμα που έκανε η Τουρκία μετά την υπογραφή της Λωζάννης ήταν η μονομερής καταγγελία του άρθρου 42 της Συνθήκης, έτσι ώστε να λυτρωθεί από ένα πρόβλημα διά της μεθόδου «Μάλτα γιοκ». Εν συνεχεία και αφού πράττοντας τα δέοντα κατέστησε το «42» γιοκ, διαπίστωσε πως η νέα αυτή κατάσταση δημιουργεί ένα κενό.

Η διαπίστωση αυτή εκφράστηκε με την σύνταξη του νομοσχεδίου του 1933 περί μη μουσουλμανικών θρησκευτικών ιδρυμάτων και την κατάθεσή του στην εθνοσυνέλευση. Θεωρητικά, σκοπός του νομοσχεδίου ήταν να καλυφθεί το κενό αυτό. Ωστόσο πέντε χρόνια μετά την κατάθεσή του, επενέβη, ποιος άλλος, ο θεός του «γιοκ», με αποτέλεσμα να περιέλθουμε σε κατάσταση «νομοσχέδιο γιοκ»...