Ναι, τα πάντα άλλαζαν κι η Φράνσυ φοβόταν! Ο κόσμος που είχε γνωρίσει ως τώρα, της έφευγε. Τι θα παιρνε λοιπόν τη θέση του; Τι θ αλλάξει απ αυτόν; Ποια ήταν η διαφορά; Κάθε βράδυ, όπως άλλοτε η Φράνσυ διάβαζε μια σελίδα από τη Βίβλο και μια από τον Σαίξπηρ και κάθε μέρα, για μια ώρα, μελετούσε πιάνο. Επίσης κάθε μέρα έβαζε μερικές πεντάρες στον κουμπαρά. Το μαγαζί του παλιατζή ήταν πάντα στην ίδια θέση, τ άλλα μαγαζάκια ήταν πάντα τα ίδια. Κατά βάθος τίποτα δεν είχε αλλάξει γύρω της. Όχι, εκείνο που ολοένα άλλαζε ήταν αυτή η ίδια!