Υψίφωνα ανεμίσματα
σε σκιόφωτες
ροές
τριζοβολούν
του κοριτσιού
τη νήδυμο σιγή
μ' έναν υγρόληκτο λυγμό
στα διψαλέα χείλη
που κρυσταλλώνουν
άλικα φιλιά της αμφιλύκης...

Σ' ένα ψιμύθι του άνεμου
άφρη σιγαλινή
στο ρεύμα το γεράνιο γυμνή
μια λαμπηδόνα
μαγνάδι του αγάπανθου
σαν ωκεάνιο δάκρυ
που πάχνιασε στα μάτια μου
τη μέθη
απ' τ' άρωμά του...