Εργασία ιδιότυπη και μοναδική, το Ελύτης Μόραλης Τσαρούχης αποτελεί σημείο αναφοράς, ως η οξυδερκέστερη ίσως εμβάθυνση στα επιτεύγματα τριών μεγάλων δημιουργών. «Οι τρεις αυτοί καλλιτεχνικοί κόσμοι συμπλάθουνται σ' έναν, μέσα στην άκρατη αισθητικο-ερωτική αποδοχή του Ηλία Πετρόπουλου. Με εκφράσεις σύντομες και κοφτές... μ' ένα πάθος προς ένα συγκεκριμένον αλλά και κρυμμένον έρωτα, με μια ιερουργική καθαρεύουσα ενισχυμένη με αβρή δημοτική (Περικλής Γιαννόπουλος Ανδρέας Εμπειρίκος) και μ' ένα αριστοκρατικό και λαϊκό συνάμα ύφος συναξαριστή, γίνεται ποιητικός και μαζί δοκιμιογραφικός ερμηνευτής της λυρικής ποιήσεως, της ζωγραφικής και του έρωτα. Πρόκειται, ίσως, για την πιο ιδιόρρυθμη (υπερρεαλιστική σχεδόν) ερωτική εξομολόγηση προς τον Έρωτα και την Τέχνη, που παίρνει κάποτε τους περιπαθείς τόνους του «’σματος Ασμάτων».