Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις προσδιορίζουν σταθερά την ελληνική εξωτερική πολιτική από τη γένεση του νεοελληνικού κράτους. Το παρόν βιβλίο καλύπτει σημαντικό κενό πολλών ετών στη σχετική επιστημονική βιβλιογραφία. Παρουσιάζει συγκροτημένα όλες τις πτυχές των ελληνοτουρκικών σχέσεων από την επομένη ημέρα της Μικρασιατικής Καταστροφής το 1922 μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 2010.

Ξεκινώντας από την τύχη των αιχμαλώτων μετά το 1922 το βιβλίο αναλύει τη συνδιάσκεψη και τη συνθήκη της Λωζάννης, την περίοδο της ελληνοτουρκικής προσεγγίσεως κατά τον μεσοπόλεμο, το Κυπριακό από το 1955 μέχρι και τη διαχείριση μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, τη διαμάχη για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, την αιγιαλίτιδα ζώνη, τον εναέριο χώρο και το FIR Αθηνών, το νομικό καθεστώς αλλά και την αντιμετώπιση της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη και της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία καθώς και το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αναπτύσσονται επίσης τα σημερινά προβλήματα με τα κοιτάσματα αερίου της Κύπρου, τους αγωγούς υδρογονανθράκων, την ΑΟΖ και το Καστελόριζο.

Το βιβλίο δεν περιορίζεται σε παράθεση γεγονότων. Αναλύει τα θέματα, θέτει προβληματισμούς και καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις για την πορεία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής έναντι της Τουρκίας.