Στον τόμο περιγράφονται τα γεγονότα στην Ελλάδα από το 376 μέχρι το 362 π.Χ. με τις πολλές συγκρούσεις στην περιοχή γύρω από τη Θήβα και κυρίως την Πελοπόννησο.

Στο διάστημα αυτό, με την «αμφισβήτηση» των όρων της Ανταλκίδειας ειρήνης θα εμφανισθούν οι δύο δυναμικοί άνδρες της Θήβας Πελοπίδας και Επαμεινώνδας να πρωταγωνιστούν στις εξελίξεις στον Ελλαδικό χώρο, με τη νίκη τους στα Λεύκτρα, το 371 π.Χ., την εισβολή του Επαμεινώνδα με τέσσερις εκστρατείες στην Πελοπόννησο και τη μάχη στη Μαντινεία το 362 π.Χ., γράφεται ο θλιβερός επίλογος και της ηγεμονίας των Θηβών, αφού σκοτώθηκε εδώ και ο Επαμεινώνδας, και έτσι, με εξουθενωμένες τις τρεις μεγάλες πόλεις, την Αθήνα, Σπάρτη και Θήβα, η Περσική κυριαρχία στη Μεσόγειο γίνεται απειλητική περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Ευτυχώς που στο προσκήνιο εμφανίζονται οι Μακεδόνες με τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο.