Το πρόγραμμα επιείκειας αποτελεί το πιο αποτελεσματικό όπλο στη φαρέτρα των αρχών ανταγωνισμού για την εξιχνίαση των καρτελικών συμπράξεων. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μείωση των αιτήσεων για επιεική μεταχείριση και αντίστροφη αύξηση των αγωγών αποζημίωσης για παραβάσεις του δικαίου του ελεύθερου ανταγωνισμού. Η αστική ευθύνη της επιχείρησης που εξασφάλισε ασυλία εξ ορισμού υπονομεύει την ελκυστικότητα των προγραμμάτων επιείκειας.

Για το λόγο αυτό το άρθρο 10 του Ν 4529/2018, που ενσωμάτωσε την Οδηγία 2014/104, θεσπίζει περιορισμούς της ευθύνης της εν λόγω επιχείρησης τόσο στην εξωτερική έναντι των ζημιωθέντων όσο και στην εσωτερική μεταξύ των συμπαραβατών σχέση.

Στόχος του ανά χείρας βιβλίου είναι :