Πόλεμος, κατοχή. Έρωτες, γέλια, χαρές, λοιπόν, αλλά και πόνος και πείνα και δυστυχία. Γέννες και σκοτωμοί, γάμοι, κηδείες, φιλίες και προδοσίες. Ασπρο και μαύρο, όπως σε κάθε περίοδο της ζωής, έτσι και τα χρόνια της κατοχής.

Μόνο που, επειδή η δόση του μαύρου ήταν υπερβολική, επειδή ο φόβος και η απόγνωση ήταν τα κυρίαρχα συναισθήματα, τις λίγες χαρές τις βιώναμε εντονότερα, ήταν στιγμές πραγματικής ευτυχίας, ανόθευτης.