Αυτός ο στίχος δέ χορεύει, σέρνεται.
Δέ σέρνεται, τον σέρνει απ’ το μουσούδι
σημαδεμένο χέρι.

Λευκές σελίδες δέν υπάρχουν. Μόνο μαύρες σκέψεις.

Στα πισινά-του κάπου κάπου ορθώνεται,
το μούγκρισμά-του γίνεται τραγούδι
και το τραγούδι αστέρι,

Λευκές σελίδες δέν υπάρχουν. Μόνο μαύρες σκέψεις.

αστέρι που γοργοκυλάει και κρύβεται.
Χαρά στης πυρκαγιάς το σπαργανούδι!
Ποιά χαραυγή θα φέρει;

Δέ σου ζητώ να καταλάβεις. Μόνο να πιστέψεις.