Η Ίζομπελ αγωνίζεται να επιβιώσει σ' έναν κόσμο που φαντάζει αφιλόξενος στα μάτια της. Αντιμέτωπη με την αυταρχικότητα της μητέρας της, αναγκασμένη να απολογείται σε κάθε της βήμα, για κάθε της πράξη, κυνηγημένη από τις Ερινύες των παιδικών της χρόνων, διαπιστώνει πως η αλήθεια είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση και δραπετεύει...

Προορισμός της φυγής της, τόπος της αυτοεξορίας της είναι ο κόσμος της φαντασίας. Στα βιβλία γυρεύει με αγωνία κι ελπίδα όλα όσα η ζωή της στερεί. Μοναδικοί της φίλοι, οι ήρωες των μυθιστορημάτων, ευτυχία υπέρτατη κι αδιαπραγμάτευτη, το διάβασμα. Οι λέξεις την προστατεύουν. Οχυρώνεται πίσω από τις εικόνες, ζητάει βοήθεια από τους άυλους συντρόφους της. Aνθρωποι με σάρκα και οστά μόνο προβλήματα της δημιουργούσαν πάντα. Προβλήματα, φόβους και ενοχές. Ώσπου έρχεται η στιγμή που όλα θ' αλλάξουν, η στιγμή που θα πρέπει να πάρει τις αποφάσεις της και ν' αντιμετωπίσει κατάματα τα διλήμματα της ζωής.

Και τότε, ίσως πάλι οι λέξεις την προστατέψουν... οι λέξεις που τώρα πια θ' ακολουθούν τις δικές τους περιπλανήσεις, υπηρετώντας τη δική της έμπνευση και τα οράματα της συγγραφικής της ευαισθησίας.