Μετά τη «Στέππα» (2006), ο Δημήτρης Ελευθεράκης παρουσιάζει την πέμπτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Εγκώμια», μια ενότητα είκοσι εννέα ποιημάτων που «ανακαλύπτουν» και αξιοποιούν το υλικό μικρών και μεγάλων ιστορικών και μυθικών αφηγήσεων, από τον οδυσσεϊκό νόστο μέχρι την πτώση της Ρώμης, κι από το Βυζάντιο μέχρι τον την πρόσφατη βαλκανική και ελληνική ιστορία, τον κομμουνισμό και το Ολοκαύτωμα. Μέσα από ένα πυκνό δίκτυο αναφορών σε πρόσωπα, τόπους και κείμενα, αναδύεται ένας λόγος που αξιοποιεί τις δυνατότητες τόσο του ελεύθερου όσο και του έμμετρου στίχου, περνώντας από την προσωπική εμπειρία στον συλλογικό μύθο και την πολιτική αλληγορία.