Aντικείμενό της μονογραφίας είναι τα έγγραφα που εκδίδονται κατά τις οικείες Διεθνείς Συμβάσεις -CMR και CIM- για τη διεθνή οδική και σιδηροδρομική μεταφορά εμπορευμάτων: το δελτίο παραδόσεως αφενός και η φορτωτική αφετέρου.

Το πρώτο από τα έγγραφα αυτά δεν είναι νομικώς απαραίτητο, πλην όμως κατά κανόνα εκδίδεται λόγω της χρησιμότητάς του, ενώ το δεύτερο είναι υποχρεωτικό, με την έννοια ότι η έκδοσή του αποτελεί στοιχείο στο «πραγματικό» της οικείας σύμβασης. Και τα δύο έγγραφα επιτελούν περισσότερες λειτουργίες και συγκεκριμένα αποδεικτική, συστατική και ορισμένη αξιογραφική και νομιμοποιητική λειτουργία. Η αποδεικτική λειτουργία συνίσταται στην παραγωγή μαχητών τεκμηρίων. Η συστατική αφορά ορισμένες από τις προαιρετικές εγγραφές που περιέχονται στα έγγραφα αυτά, ενώ στη διαδοχική μεταφορά εκτείνεται στο σύνολο των εγγραφών και, τέλος, η αξιογραφική και η νομιμοποιητική συνδέονται με την παροχή οδηγιών προς τον μεταφορέα, με τις οποίες τροποποιείται μονομερώς η σύμβαση μεταφοράς.

Από την ανωτέρω περιγραφή συνάγεται ότι τα ενλόγω έγγραφα των διεθνών χερσαίων μεταφορών παρίστανται ως έγγραφα που δεν έχουν πολλά κοινά μ' εκείνα του εθνικού μας δικαίου. Και, όπως είναι προφανές, η ανάλυση του δικαίου των δυο αυτών εγγράφων είναι έργο από τα δυσχερέστερα. έργο, μάλιστα, που πρέπει να επιτελείται με γνώση της διεθνούς νομικής φιλολογίας - ενόψει, φυσικά, του ότι πρόκειται για θεσμούς διεθνούς ομοιομόρφου δικαίου.