ΠΟΛΥΜΕΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

Από την έντυπη σελίδα στις ψηφιακές αφηγήσεις, η λογοτεχνία διευρύνει διαρκώς τα όρια της έκφρασης, της πρόσληψης και της δημιουργίας. Οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να αλλάξουν όχι μόνο τα μέσα με τα οποία αφηγούμαστε ιστορίες, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο διαβάζουμε, ερμηνεύουμε και δημιουργούμε λογοτεχνία. Το βιβλίο αυτό εξερευνά τις σύγχρονες πολυμεσικές και ψηφιακές μορφές αφήγησης και αναδεικνύει τις δυνατότητές τους για τη διδασκαλία της λογοτεχνίας στο σχολείο και την εκπαίδευση γενικότερα. Podcasts, comics, graphic novels, animations, ψηφιακές αφηγήσεις, διαδραστικές ιστορίες, κοινωνικά δίκτυα, υβριδικές αφηγηματικές μορφές και εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης προσεγγίζονται όχι ως απλά τεχνολογικά εργαλεία, αλλά ως νέες πολιτισμικές, αισθητικές και αφηγηματικές πρακτικές. Συνδυάζοντας θεωρία, παιδαγωγική τεκμηρίωση, οδηγούς δημιουργίας και ενδεικτικές δραστηριοτήτες, το βιβλίο προτείνει τρόπους με τους οποίους οι μαθητές και οι μαθήτριες μπορούν να μετακινηθούν από την ανάγνωση στη δημιουργία, από την ερμηνεία στη σύνθεση και από την κατανάλωση περιεχομένου στη δημιουργική παραγωγή νοήματος. Αποτελεί έναν πρακτικό και επιστημονικά τεκμηριωμένο οδηγό για εκπαιδευτικούς, φοιτητές και ερευνητές που επιθυμούν να επαναπροσδιορίσουν τη θέση της λογοτεχνίας στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή.