Ποιήματα που «φωνάζουν» για την ερημιά των λέξεων που απέμειναν από τη σιωπή του έρωτα που καραδοκεί, που εισβάλλουν στον χώρο και τον χρόνο και διαπερνούν τα πάντα, αναγγέλλοντας το τέλος. Η ποίηση του Σταύρου Σταυρόπουλου σ' αυτό το όγδοο βιβλίο του επανεγγράφει στην πιο μεστή εκδοχή της όλη τη μαγεία μιας διαδρομής που χάθηκε.