Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Απόφαση της Δίκης της Νυρεμβέργης, η ανθρωπότητα από την μια καταδίκασε τις απάνθρωπες πρακτικές και τα βασανιστήρια που πραγματοποιήθηκαν κατά την διάρκεια του πολέμου, και από την άλλη επικαιροποίησε βασικές ανθρωπιστικές αρχές που είχαν διατυπωθεί από την εποχή της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, όταν αυτή βαθμιαία αντικατέστησε τις θρησκευτικού χαρακτήρα πρακτικές του Ασκληπιού.

Η επεξεργασία των θεμελιωδών ιατρικών αρχών δεοντολογίας πραγματοποιήθηκε και συνεχίζει να πραγματοποιείται μέσα από την ιατρική πράξη, η οποία εξελίσσεται και αποκτά νέες δεξιότητες και γνώσεις με την ανάπτυξη της ιατρικής και βιοϊατρικής τεχνολογίας και τον διάλογο με άλλες επιστήμες, όπως αυτές υλοποιούνται στο δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα και εξής μέχρι σήμερα.

Η προβληματική αυτή έχει οδηγήσει διάφορους Διεθνείς Οργανισμούς, οι οποίοι έχουν την ειδική γνώση των ζητημάτων που αναδεικνύονται μέσα από τις διάφορες ιατρικές πράξεις, και ιδίως εκείνες που σχετίζονται με την αρχή και το τέλος της ζωής, να διατυπώσουν θεμελιώδεις δεοντολογικές αρχές που πρέπει να εφαρμόζονται ή να κατευθύνουν την πραγματοποίηση βασικών πράξεων που σχετίζονται με την αντιμετώπιση ασθενειών και αρνητικών καταστάσεων που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος. Α- κόμη, μέσα από την πολυετή αυτή επεξεργασία των δεοντολογικών αρχών της εφαρμογής του ιατρικού λειτουργήματος έτυχε ιδιαίτερης βασικής επεξεργασίας και ανάπτυξης η ανθρωποκεντρική θεώρηση της ιατρικής πράξης. Επιπρόσθετα, η εξέλιξη των μοντέρνων κοινωνιών οδήγησε στη βαθμιαία ανάπτυξη της οργανωτικής δομής για την αντιμετώπιση των ασθενειών και την προσπάθεια προαγωγής της υγείας με ιδιαίτερη βαρύτητα στην πρόληψη της ασθένειας και την παροχή στους ανθρώπους των κατάλληλων μέσων για την ποιότητα της ζωής και την ευημερία τους.

Τα ζητήματα που παραπάνω συνοπτικά αναφέρθηκαν αποτέλεσαν αφορμές για τη διαμόρφωση και τη διατύπωση Διακηρύξεων από μέρους.

Διεθνών Οργανισμών που σχετίζονται με την ιατρική πράξη ή με την οργάνωση των σύγχρονων κοινωνιών, έτσι ώστε να αντιμετωπίζουν έγκαιρα τα διάφορα προβλήματα που απασχολούν την ανθρώπινη κοινωνία και δυσχεραίνουν τους ανθρώπους να ζουν με υγεία και δημιουργικότητα.

Στον παρόντα τόμο έχουν συγκεντρωθεί και εκδίδονται τριάντα εννέα κείμενα Διακηρύξεων και Κωδίκων ηθικών αρχών και υποδείξεων για τη καλύτερη οργάνωση του συστήματος παροχής ιατρικής φροντίδας, μέσα σε ένα πλαίσιο που έχει καταρχήν βασικό ρόλο η ιατρική γνώση και η εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα, αλλά και από την άλλη λαμβάνεται υπόψη η ανθρωποκεντρική διάσταση, που έχει ιδιαίτερη σημασία μέσω της επικοινωνίας και κατανόησης μεταξύ ιατρού και ασθενούς. Αλλά σε αυτά προστίθενται ορισμένα κείμενα που δείχνουν την καλύτερη οργάνωση της παροχής ιατρικής φροντίδας και το γεγονός ότι λαμβάνονται υπόψη τόσο οι διαστάσεις που αφορούν στη δημόσια υγεία, όσο και στην εξατομικευμένη ιατρική φροντίδα.