Μπορεί η χρησιμότητα της θεωρίας για την κατανόηση και ερμηνεία των Διεθνών Σχέσεων να αμφισβητείται από πολλούς, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που μπορούν να αμφισβητήσουν το γεγονός ότι οι τρεις μεγάλες θεωρητικές προσπελάσεις, ο κλασικός ρεαλισμός, ο αγγλοσαξονικός επιστημονισμός και ο μαρξισμός, παρά το γεγονός ότι τελικά δεν επιβεβαιώθηκαν από τα πράγματα, αποδείχθηκαν καθοριστικές στη διαμόρφωση της ιστορικής διαδρομής του 20ου αιώνα.

Στο βιβλίο αυτό ο πρέσβης επί τιμή Κώστας Λυμπερόπουλος θέλησε να καταγράψει το δικό του οδοιπορικό στους δαιδάλους της θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων, με μια προσωπική «κατάθεση» της περιπλάνησής του στον δύσβατο αλλά και συναρπαστικό χώρο των Διεθνών Σχέσεων.

Οι σελίδες του βιβλίου αυτού είναι μια κριτική ματιά στα μεγάλα ρεύματα της θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων, υπό το φως των κοσμογονικών γεγονότων της δεκαετίας του '90. Όπως γράφει στον πρόλογο του βιβλίου του ο πρέσβης επί τιμή Βύρων Θεοδωρόπουλος, το βιβλίο του Κ. Λυμπερόπουλου δεν είναι απλώς μια αντικειμενική παράθεση και ανάλυση των επιστημονικών θεωριών υπό τη μια ή την άλλη τους μορφή. Είναι ένα κείμενο κριτικής. Μιας κριτικής που χωρίς εμπάθεια ή προκατάληψη διαπιστώνει πόσο οι πολιτικές πραγματικότητες της οικονομίας, της στρατηγικής ισχύος, της ισορροπίας ή έλλειψης ισορροπίας δυνάμεων σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά και των εσωτερικών ρευμάτων, διαμορφώνουν τη χάραξη και την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής.