ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ-ΥΠΟΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ-ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΑ

Ο τόμος αυτός περιλαμβάνει τρεις μελέτες για την ένταξη της βιοϊατρικής στη δημόσια σφαίρα. Ανεξάρτητα από το ότι ζητήματα όπως οι μεταμοσχεύσεις, η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και η έρευνα στα βλαστοκύτταρα εγείρουν καίρια ηθικά διλήμματα, αποτελούν ήδη χαρακτηριστικά αντικέιμενα ρυθμιστικής παρέμβασης του νομοθέτη. Το φαινόμενο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη διεθνώς τα τελευταία χρόνια και οι νομοθετικές επιλογές χαρακτηρίζονται από μεγάλη ποικιλομορφία. Πολλές φορές η στάση της Πολιτείας προδίδει αμηχανία, άλλοτε υπερβολή στον έλεγχο. Ωστόσο, αποτελεί πια κοινή παραδοχή, ότι το δημόσιο δίκαιο και η δημόσια διοίκηση δεν μπορούν να απέχουν απ' αυτές, ειδικά, τις τρεις περιοχές: η ανάπτυξη της τεχνολογίας αναδεικνύει , εκ των πραγμάτων, πρωτόγνωρα διακυβεύματα, που απαιτούν συνθετική διεπιστημονική προσέγγιση και νέα εργαλεία κατανόησης και εποπτείας. Με την κύρωση της Σύμβασης του Οβιέδο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Βιοϊατρική (ν. 2619/1998), τους νόμους 2737/1999 (για τις μεταμοσχεύσεις) και 3089/2002, 3305/2005 (για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και την έρευνα στο έμβρυο) και στη χώρα μας η δημόσια διοίκηση έχει αναλάβει εδώ μία μεγάλη ρυθμιστική ευθύνη.

Δεν είναι τυχαίο ότι, σε μία αρχική τους μορφή, οι μελέτες αυτές αποτέλεσαν αντικείμενα διπλωματικών εργασιών που παρουσιάσθηκαν στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Το ενδιαφέρον και οι προεκτάσεις των θεμάτων - ιδίως ως προς τις προοπτικές διαμόρφωσης αποτελεσματικών νομοθετικών επιλογών - οδήγησε σε μεγαλύτερη εμβάθυνση από την πλευρά των συγγραφέων και, τεικά, στην απόφαση αυτής της έκδοσης.