ΈΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ πως η πενηνταπεντάχρονη λογοτεχνική διαδρομή του Δημήτρη Καλοκύρη (δημοσίευσε τους πρώτους στίχους του το 1967, σε ηλικία 19 ετών) είναι μια διαδρομή η οποία καταργεί πέρα έως πέρα τους διαχωριστικούς φραγμούς μεταξύ ποίησης, δοκιμίου και αφηγηματικής πρόζας και μοιράζεται συναφώς σε τρεις περιόδους: σε μια λυρική-υπερρεαλιστική, σε μιαν αμιγώς μπορχεσιανή και σε μια μπορχεσιανή-υπερρεαλιστική (το φίδι χώνει την ουρά στο στόμα του), με την οποία και ολοκληρώνεται μέχρι στιγμής το στάδιό της.