Δυο άνθρωποι είναι μαζί και μετά δεν είναι πια. Ένας χωρισμός στην Αθήνα γίνεται η αιτία για δύο ξεχωριστές πορείες μέσα στον κόσμο. Ό,τι και να κάνουν όμως παραμένουν φαντασιακά συνδεδεμένοι. Κατοικούν ο ένας στον άλλον και είναι ο ένας του άλλου. Ακόμη ερμηνεύουν τα πάντα μέσα από το πρίσμα της σχέσης, χωρίς να το θέλουν, ζουν και αναπνέουν σε ένα εδώ και τώρα που δεν έχει καμία σχέση με το πριν. Όλα όμως τους μοιάζουν τόσο ίδια.

Μέσα από μια εναλλαγή τόπων οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με την απώλεια και χωρίς να το αντιλαμβάνονται αλλάζουν κάθε στιγμή.

Ο Φώτης Μανίκας γράφει πάνω στα αισθητήρια όργανα των πρωταγωνιστών του. Με μια προσεκτική και αρκετές στιγμές ιλιγγιώδη τριτοπρόσωπη αφήγηση φτάνει κοντά στα όρια για να εξερευνήσει πώς συμβαίνει το «δύο» όταν είναι «ένα» και πώς από «ένα» γίνεται «δύο».