«Στα εφτά μου ορκίστηκα να μην αγαπήσω ποτέ. Στα δεκαοχτώ μου το έκανα παρ' όλ' αυτά. Ήτανε όσο άσχημο ακριβώς φοβόμουν. Ήτανε ταπεινωτικό, οδυνηρό, κι είχε φύγει εντελώς από τον έλεγχό μου. Κανένας δεν με ξαναγάπησε· δεν υπήρχε τίποτα που να μπορώ να κάνω, για να τ' αλλάξω αυτό, κι απ' την προσπάθεια να μην αγαπήσω ποτέ πια πήγε να μου στρίψει... Μια μέρα, για την ακρίβεια μια Πέμπτη, στις 20 Ιουνίου 1996, αποφάσισα ότι το πράγμα έπρεπε να πάρει ένα τέλος, ένα άσχημο τέλος ή ένα τέλος που δεν μπορούσα να το φανταστώ. Και πήγα σ' ένα ταξιδιωτικό γραφείο κι αγόρασα ένα αεροπορικό εισιτήριο για το Λονδίνο, έτσι όπως άλλοι άνθρωποι αγοράζουνε σκοινί».
Έτσι θα ξεκινήσει το ταξίδι της η Αννε Στρέλαου, για να συναντήσει τον έρωτα της ζωής της. Στην τσάντα της κουβαλάει έξι κασέτες, γραμμένες από έξι διαφορετικούς άντρες. Κάθε κασέτα και μία αποτυχημένη ιστορία αγάπης. [...].