Απόγευμα Αυγούστου

Τούτο το καλοκαίρι,
τόσο κράτησε.
Όσο οι αρραβώνες
των χρυσάχτιδων κόρων του ήλιου
σαν φιλιούνται με τα κοχύλια
στις άσεμνες καμπύλες τους
και στο καθρέφτη της ζωής
ιριδίζουν
τα μυστικά του κόσμου.
Τόσο κρατεί κι ο ίδρως
στ’ ολονύχτιο αγκομαχητό?
όσο και η στερνή του πελάγου στάλα.
Σαν ο χρόνος ξεβράσει στην άμμο
κοχύλια καύκαλα,
στο στόμα στραγγίζει
η δίψα των καιρών.
Πόσο μα πόσο
γοργά σχολά
του κόσμου ο αρραβώνας!