Το έργο «Δάφνις και Χλόη» του Λόγγου είναι ένα από τα πιο όμορφα και διαχρονικά κείμενα που μας χάρισε η αρχαία ελληνική γραμματεία. Η πλοκή μάς μεταφέρει στην επαρχία της αρχαίας Λέσβου, εκεί όπου η φύση γίνεται ο απόλυτος δάσκαλος και ο καθρέφτης της ανθρώπινης ψυχής.

Παρακολουθούμε δύο παιδιά που εγκαταλείφθηκαν όταν γεννήθηκαν, να μεγαλώνουν μαζί μέσα στην απόλυτη αρμονία του φυσικού κόσμου. Καθώς πλησιάζουν στην εφηβεία, έρχονται αντιμέτωποι με ένα γλυκό αίνιγμα, μια «νόσο χωρίς όνομα» που αναστατώνει την ύπαρξή τους: τον έρωτα.
Πίσω από την απλή, παραμυθένια επιφάνεια αυτού του ποιμενικού ειδυλλίου, ο Λόγγος κρύβει ένα πολυεπίπεδο κείμενο με βαθύ πνευματικό ενδιαφέρον.

Το βιβλίο συνομιλεί κρυφά με τη θρησκευτική και μυστηριακή παράδοση της αρχαιότητας, τη λυρική ποίηση της Σαπφούς και τις φιλοσοφικές ιδέες του Πλάτωνα. Εδώ, η ερωτική αφύπνιση δεν είναι μια απλή βιολογική διαδικασία, αλλά μια αληθινή πορεία μύησης. Η γνώση και η ωριμότητα δεν αναζητούνται σε θεωρίες, αλλά στην ίδια τη ζωή, στις καθημερινές εμπειρίες και στην ανακάλυψη του άλλου ανθρώπου.