Ανοιξα τα χέρια μου,
μα γέμισε η αγκαλιά μου
μουσκεμένες νύχτες,
τραυματισμένα τραγούδια,
ανεμοδαρμένους λειμώνες.
Ανοιξα τα χέρια μου,
μα ένα πελώριο
γκρεμισμένο χέρι
κρατώντας
την κλεψύδρα της υπομονής
με παρέσυρε
σε απολιθωμένες πολιτείες.
Έτσι, μ ανοιγμένα χέρια έμεινα
αγαπημένη.
Μόνος, απολιθωμένος.
Ίδιος Βραζιλιάνος Χριστός.