Στις σελίδες αυτού του βιβλίου ο συγγραφέας αποτυπώνει σημαντικό μέρος απ' ότι ,κατά καιρούς σε ώρες περισυλλογής και συναισθηματικής αναπόλησης επανέρχεται νοσταλγικά στην μνήμη του. Καταγράφει ότι ένοιωσε σαν κάτοικος της Βομβάης που είχε το προνόμιο, ζώντας κοντά στον κοινό άνθρωπο, να δει και να ζήσει περισσότερα απ’όσα βλέπει ο περιηγητής μέσα από ένα τουριστικό λεωφορείο. Σκέψεις καρδίας για έναν τόσο ξεχωριστό και βασανισμένο λαό...