Ο μικρός Μότσαρτ προκαλούσε το ενδιαφέρον κσι τον θαυμασμό του κοινού, όπου και αν εμφανιζόταν, για το μοναδικό μουσικό ταλέντο του.

Έμεινε πάντα παιδί στην ψυχή, συνεπαρμένος από τις μελωδίες που γεννούσε η σκέψη του, δουλέυοντας με αγάπη το έργο που δημιουργούσε. Έγραψε έργα για όλα τα είδη μουσικής: λειτουργίες, συμφωνίες, κονσέρτα, τραγούδια και όπερες, σοβαρές και εύθυμες, για το θέατρο που αγαπούσε ιδιαίτερα.

Ηξερε πως ήταν πλασμένος για τη μουσική: "Δεν μπορώ να γράψω στίχους : δεν είμαι ποιητής. Δεν μπορώ να γράψω φράσεις τόσο καλλιτεχνικά, ώστε να τις κάνω να βγάζουν φώτα και σκιές: δεν ειμαι ζωγράφος. Ούτε μπορώ να εκφράσω με γνεψίματα και παντομίμα τα συναισθήματα και τη σκέψη μου: δεν είμαι χορευτής. Μπορώ να το κατορθώσω όμως με ήχους: είμαι μουσικός".