Στρατευμένος στο πλευρό της Μνήμης, στον αγώνα-της ενάντια στη Λήθη των ημερών-μας, ο Γιάννης Κ. Τσιαμήτρος διασώζει με το έργο-του το ιστορικό και πολιτισμικό «ανάγλυφο» του Βερμίου.

Ξεκινάει με την παρουσία Βλάχων-Αρμάνων στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, όταν από τα χωριά της γρεβενιώτικης Πίνδου ήρθαν με τα τσελιγκάτα τους στα ερειπωμένα από τον χαλασμό του 1822 χωριά του ημαθιώτικου Βερμίου κι έδωσαν ξανά ζωή στο Σέλι, το Ξηρολίβαδο, τη Μαρούσια, την Κουμαριά κ.ά. Παράλληλα ασχολήθηκε ακόμα και με τις εγκαταστάσεις στον ίδιο χώρο Κοπατσαραίων, Αρβανιτοβλάχων και Σαρακατσάνων.

Περιγράφει όλο τον κύκλο της βλάχικης εθιμογραφίας (ήθη κι έθιμα, ενδυμασίες, τραγούδια και χοροί) και κλείνει με την παράθεση τοπωνυμίων, προσδίδοντας έτσι σφαιρικό χαρακτήρα στην όλη εργασία.

Ο Γιάννης Κ. Τσιαμήτρος δεν καταγράφει μόνο την παράδοση, αλλά τη μεταδίδει και ζωντανή ως χοροδιδάσκαλος, καθώς ο ίδιος προσφέρει το καλύτερο υπόδειγμα χορευτή.
Η προσπάθειά του, αξιέπαινη, εγγράφεται ως παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές σε μια εποχή, κατά την οποία η μνήμη του παρελθόντος ξεθωριάζει όλο και περισσότερο.
Αντώνης Μπουσμπούκης,
Ομότιμος καθηγητής Γλωσσολογίας στο Α.Π.Θ.