Το κατ' εξοχήν αυτοβιογραφικό έργο του, όπου οι ταραχές και οι αναστατώσεις της δικής του ζωής χαράζουν την πορεία του Κράισλερ, τα βάσανα και οι πόνοι της δικής του καθημερινότητας περνούν στον ήρωά του, η δική του αγάπη πυρπολεί και την καρδιά του μουσικού Γιοχάνες Κράισλερ στο βιβλίο του.

Ο Γάτος Μουρ, από την άλλη είναι ένα πλάσμα με τόσο ανάγλυφα χαρακτηριστικά, που καμιά σχέση δεν έχει με τα ζώα-σύμβολα των μύθων και των παραμυθιών. Δεν είναι εμπνευσμένος από τον «Παπουτσωμένο Γάτο» αλλά από τον πραγματικό γάτο Μουρ, το γάτο του ίδιου του Χόφμαν, που έγραψε τούτο το βιβλίο για να μάθουν «οι επερχόμενες γενιές πώς μπορεί κανείς να γίνει σπουδαίος και τρανός γάτος», για να τον αγαπήσουν, να τον τιμήσουν, να τον θαυμάσουν και να σκύψουν το κεφάλι προσκυνώντας τον.