Είμαστε φτιαγμένοι από θάλασσα. Κι αν πολλές φορές το αντιλαμβανόμαστε μόνο όταν ανταριάζει εντός μας, εκείνη υπάρχει και αναπνέει εκεί ακριβώς.
Στο κέντρο του προσωπικού μας γίγνεσθαι. Συγκεντρώνει και φυλάει με επιμονή και σεβασμό όλες μας τις σκέψεις, άδικες ή δίκαιες. Όλες μας τις λέξεις, λόγιες ή καθημερινές. Όλα μας τα όνειρα, ακόμη και αυτά που γνωρίζουμε πως δεν θα πραγματοποιηθούν. Και φτιάχνει έναν βυθό με τα κοχύλια του νου μας περιμένοντας τη στιγμή που θα χρειαστεί να βυθιστούμε εντός του, για να μας κανακέψει τους φόβους και τις αγωνίες, να μας ημερέψει τα πάθη, να μας δείξει ότι δεν είμαστε τα λάθη μας, να μας μάθει πώς να αποτρέπουμε κάθε εχθρική εισβολή στην ψυχή μας, τυλίγοντάς την στο δικό μας μαργαριτάρι.
Κρατάμε μια ανάσα και βουτάμε μαζί σου Θάλεια Κοντού, ν ανακαλύψουμε τους θησαυρούς της δικής σου θάλασσας.