Η ΖΩΗ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Στις 16 Απριλίου 1945 οι Αμερικανοί οδηγούν πάνω από χίλιους κατοίκους της Βαϊμάρης στον λόφο Έτερσμπεργκ. Τον ήξεραν καλά. Ανέβαιναν εκεί για περίπατο το καλοκαίρι και για έλκηθρο τον χειμώνα. Τώρα, οκτώ χιλιόμετρα από τα σπίτια τους, βλέπουν με τα μάτια τους το Μπούχενβαλντ. Οι περισσότεροι επιμένουν ότι δεν ήξεραν τίποτα.

Η Βαϊμάρη ήταν η πόλη του Γκαίτε και του Σίλερ. Εκεί ψηφίστηκε το 1919 το σύνταγμα της πρώτης γερμανικής δημοκρατίας και εκεί γεννήθηκε το Μπάουχαους. Στην ίδια πόλη όμως έγινε το πρώτο επίσημο συνέδριο του ναζιστικού κόμματος, πριν από τη Νυρεμβέργη. Ο Χίτλερ την επισκέφθηκε πάνω από σαράντα φορές. Και την επιγραφή στην πύλη του Μπούχενβαλντ τη σχεδίασε ένας πρώην σπουδαστής του Μπάουχαους, κρατούμενος του στρατοπέδου.

Η Katja Hoyer αφηγείται τα είκοσι χρόνια από το 1919 έως το 1939 μέσα από τις ζωές των ανθρώπων της πόλης. Ο βιβλιοδέτης Καρλ Βάιριχ κρατά ημερολόγιο για όλα. Η Ρόζα Σμιτ, Εβραία, διευθύνει με τον άντρα της το ξενοδοχείο όπου έμενε ο Χίτλερ στις πρώτες του επισκέψεις. Η Ελίζαμπετ Φέρστερ-Νίτσε ασπάζεται τον ναζισμό, και ο ναζισμός οικειοποιείται την κληρονομιά του αδελφού της. Ο νεαρός σοσιαλδημοκράτης Κουρτ Νέρλινγκ επιλέγει την αντίσταση.

Η Hoyer αποφεύγει την εύκολη κρίση εκ των υστέρων. Αφήνει τον αναγνώστη να δει τις αποφάσεις τη στιγμή που παίρνονταν και να αναρωτηθεί πόσο ελεύθεροι ήταν αυτοί οι άνθρωποι να πράξουν αλλιώς. Γιατί η Βαϊμάρη δείχνει ότι καμία ιστορία, καμία παράδοση και κανένας πολιτισμός δεν αρκούν από μόνα τους για να σώσουν μια δημοκρατία.