Ο Γέρος του Βουνού φεύγει από τη ζωή. Το Αλαμούτ περνάει στα έμπειρα χέρια του Νίγκα που, καθοδηγούμενος από δυνάμεις χιλιάδες χρόνια ξεχασμένες, καλείται να οδηγήσει τους Ασσασίνους στο αληθινό τους πεπρωμένο.

Η τελεία ξυπνάει, γίνεται γραμμή, που αρχίζει αμείλικτη να σχεδιάζει στον πίνακα του κόσμου. Νέα πρόσωπα καλούνται να μαθητεύσουν στους αναπόφευκτους ελιγμούς της μοίρας. Ο Πέτρος ο Ερημίτης έχει πολλά να μάθει και ακόμα περισσότερα να ζήσει - ενώ παντοδύναμος έρωτας και απύθμενος πόνος πλέκουν τα νέα του οράματα, η εσωτερική διαύγεια, η ίδια η σωτηρία του, μπορεί να προέλθει μόνο μέσα από τη γη. Εκεί όπου άνθρωποι εκπροσωπούν την αιώνια αδάμαστη φύση, ελέγχοντας την ύλη.

Καθώς η γραμμή σέρνεται σχεδιάζοντας, σπέρνει νέα πρόσωπα, ο χρόνος και ο χώρος σμίγουν, κάτω από μάτια ερμητικά κλειστά.

Οι Μογγόλοι του Τζένγκις Χαν σαρώνουν τη γη σκορπώντας τον θάνατο και την καταστροφή. Ο Γκοντέι με τη Χρυσή Ορδή ανοίγει τα μάτια και βλέπει μόνο τον σκοπό του. Θάλασσες από αίμα και ουρανούς γεμάτους κραυγές και ουρλιαχτά πόνου. Αλλά δεν προλαβαίνει να χαρεί τις νίκες του, καθώς η ιστορία τον παρασέρνει σε ταξίδι μακριά από τον εαυτό του. Η γραμμή εδώ σταματά να σχεδιάζει. Τα λόγια στερεύουν απέναντι στον νέο εχθρό που αναδύεται και μοιάζει ανίκητος. Η αλήθεια είναι πως δεν ζει μόνο το φως κάτω από τη γη, αλλά και το σκοτάδι. Μπορεί ο άνθρωπος να ξέχασε, αλλά αυτοί θυμούνται. Μια οντότητα διαφορετική, απαρατήρητη μέχρι τότε, υψώνει το βλέμμα ψηλά, σε όλα εκείνα που ο άνθρωπος έμαθε, αγάπησε, συνήθισε, βόλεψε και είναι έτοιμη να του τα στερήσει για τη δική της επιβίωση.

Όλη η μαθητεία οδηγεί εδώ. Όλη η γνώση οδηγεί εδώ. Όλα τα πρόσωπα οδηγούνται εδώ, για να δώσουν την τελική μάχη, όπου θα κριθεί η μοίρα του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε.