Οι τεχνολογικές εξελίξεις τα τελευταία 30-40 χρόνια στο πεδίο της γενετικής, με τη δημιουργία χιλιάδων νέων προϊόντων, έχει θέσει την ανθρωπότητα μπροστά σ' ένα δίλημμα: αφενός, στην εξασφάλιση επάρκειας αγαθών (αγροτικών προϊόντων), για την ικανοποιητική διατροφή του αλματωδώς αυξανόμενου παγκόσμιου πληθυσμού, και αφετέρου στην προφύλαξη των ανθρώπων από δυσμενείς, για τη ζωή και την υγεία τους, επιπτώσεις ιδίως από τη χρήση των μεταλλαγμένων προϊόντων.

Η νομική επιστήμη, σ' όλες τις διαστάσεις -εθνική, ευρωπαϊκή, διεθνής-, καλείται να προσδιορίσει και αποσαφηνίσει τις παραμέτρους εκείνες που θα επιτρέψουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιμετώπιση του παραπάνω διλήμματος. Το πόνημα αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως ένα μικρό λιθαράκι με το οποίο η ελληνική νομική επιστήμη συμβάλλει προς αυτή την κατέυθυνση.