Η γιαγιά της Λου ήταν το πρόσωπό της. Η τότε νεαρή επαρχιώτισσα Φερένα αμύνθηκε προκλητικά με την ομορφιά και το κοφτερό μυαλό της ενάντια στη σοβαροφάνεια και τα ήθη της εποχής της. Έζησε τον έρωτα απόλυτα απελευθερωμένη, χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει τα όνειρα ούτε την αγνότητα της ψυχής της. Τώρα η Λου ζει τη δική της ακραία ζωή. Τρέφει μια απόλυτη και παθολογική αγάπη για έναν άντρα που δε θα γίνει ποτέ δικός της. Ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, την αναζήτηση της ευτυχίας κα τις καταχρήσεις.