ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ

Η μακραίωνη πορεία ενός λαού διαμορφώνεται από τους ηγέτες που η Ιστορία "επέλεξε" για τη διαμόρφωσή της. Σύμφωνα με τη Βίβλο, στην περίπτωση του αρχαίου Ισραήλ, η εκλογή των αρχών διακυβέρνησης ανήκει πρωτίστως στον Θεό και δευτερευόντως στον λαό. Μορφές όπως ο Μωυσής και ο Σαμουήλ, βασιλείς όπως ο Δαυίδ και ο Ιωσίας, προφήτες όπως ο Ησαΐας και ο Ιερεμίας και ιερείς όπως ο Ααρών και ο Έσδρας διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο, αφενός, αποκαλύφθηκε το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου και, αφετέρου, γράφηκε η πρώιμη ιστορία του λαού του Ισραήλ. Οι αρχές διακυβέρνησής του, οι καθοδηγητές και οι ηγέτες του, είναι αυτοί που κλήθηκαν να υλοποιήσουν έναν κώδικα δεοντολογίας, βασισμένο στη Διαθήκη με σκοπό να καταστεί ο Ισραήλ φορέας της θείας αποκάλυψης. Καθώς το σχέδιο αυτό εξυφαίνεται στην Παλαιά Διαθήκη, ο αναγνώστης της έρχεται αντιμέτωπος με γεγονότα τα οποία προσλαμβάνουν κοσμική διάσταση, καθώς η διακυβέρνηση ενός λαού εμπεριέχει ως επί το πλείστον επιλογές που άπτονται της πολιτικής. Η «ιερή ιστορία» του βιβλικού κειμένου συνιστά μία πρόκληση, καθώς η διδασκαλία του Θεού διαπλέκεται με την πολιτική, με θεσμούς όπως η βασιλεία και η ιεροσύνη, προσκαλώντας μας μέσα από ένα άκρως συναρπαστικό και συνάμα εξόχως διδακτικό ιστορικό γίγνεσθαι να μυηθούμε στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας.