ΝΟΙΚΙΑΖΩ

Νοικιάζω δωμάτιο
στα συντρίμμια της δυστυχίας μου,
χωρίς τραπέζι μεσημεριού
με μια πλεκτή κουρελού στρωμένη
από τα κουρέλια σου Ελλάδα.
Ευτυχώς που έχω μάθει να διαβάζω
από το σώμα του Ισοκράτη
όλες τις αλήθειες
της Αρχαίας Σοφίας.
Να ελπίζω;
Πώς να ελπίζω σε μια θολή ατμόσφαιρα
αιθαλομίχλης
που σκοτώνει τη φτώχεια σου Ελλάδα.
Νοικιάζω ετοιμόρροπο όνειρο
να το ταχυδρομήσω σήμερα
που είμαι ζωντανός, πιστεύοντας
ότι στα επόμενα είκοσι χρόνια
όταν θα το παραλάβει ο εγγονός μου
να προλάβει να στυλώσει όνειρα.
Νοικιάζω
κάτω από το συννεφιασμένο ουρανό
ελπίδα.