Το έργο περιέχει δύο δοκίμια: στο πρώτο αναλύεται ο όρος σώγαμπρος ως παράγωγο ενός ιερού ελληνικού θεσμού, που κράτησε ανόθευτες τις ρίζες και την καταγωγή τω Ελλήνων, δηλαδή τον αυτοχθονισμό. Στο δεύτερο θέτει τέλος στις φήμες και στα παραμύθια περί Σλάβων του Μοριά.