Αδελφοί,

Οι οφθαλμοί του κόσμου είναι την στιγμήν ταύτην εστραμμένοι προς ημάς, τους ηγέτας της Ορθοδοξίας, και άλλοι μεν αναμένουν την ιερουργίαν και την πανηγυρικήν διακήρυξιν της πνευματικής ενότητος της Ορθοδοξίας, άλλοι δε την διακήρυξιν της αδυναμίας ημών να συμφωνήσωμεν, τουθ όπερ θα είναι απαγοήτευσις δια το πλήθος του λαού και καταστρεπτικόν δια το κύρος της Εκκλησίας ημών. Από ημάς εξαρτάται να εορτάσωμεν όλοι ομού, εν ενί στόματι και μία καρδία, ένα νέον θρίαμβον της Ορθοδοξίας ή να γίνωμεν αίτιοι να βλασφημήται το όνομα του Θεού δι ημάς εν τοις έθνεσι (Ρωμ. 2, 24).

Αγαπήσωμεν, λοιπόν, αλλήλους, ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν την πίστιν των Αποστόλων, την πίστιν των Πατέρων, την πίστιν των Ορθοδόξων, την πίστιν ήτις την οικουμένην εστήριξε.

[Χαιρετισμός του Παναγιωτάτου στην Ιερά Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, Εν τοις Πατριαρχίοις, Μάρτιος 1992]