Στα πλαίσια των νεότερων μεταρρυθμιστικών τάσεων στον εκπαιδευτικό χώρο θεσμοθετήθηκαν κατά τις τελευταίες δεκαετίες μέτρα προσφοράς «ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών» σε κάθε μαθητή. Έχει αποδειχτεί, ωστόσο, ότι οι προοπτικές επιτυχίας αυτών των δίκαιων δημοκρατικών μέτρων βρίσκονται σε μια μοιραία συνάρτηση με την οικογενειακή κοινωνικοποίηση των παιδιών-μαθητών. Έτσι, το «σχολείο ισότητας» συντηρεί και αναπαράγει την υπάρχουσα κοινωνικοπολιτισμική ανισότητα. Γι’ αυτό, και κάτω από ορισμένες συγκυρίες, κατανοήθηκε ότι η προσφορά των ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών στο σχολείο μπορεί να έχει ένα νόημα μόνο στην περίπτωση που έχουν εξασφαλιστεί πρώτα «ίσες εκπαιδευτικές αφετηρίες», μέσω μιας πρώιμης αντισταθμιστικής αγωγής κατά την προσχολική ηλικία.

Οι άνθρωποι της εκπαίδευσης, οι ερευνητές, οι φοιτητές, οι γονείς και κάθε ενδιαφερόμενος θα βρουν στο βιβλίο αυτό απαντήσεις σε πολλά ερωτήματά τους, όπως π.χ.: ποια είναι τα συμπτώματα και ποιο είναι το σχολικό και επαγγελματικό μέλλον των στερημένων παιδιών; ποιοι είναι οι στόχοι και ποια η μεθοδολογία, η επιτυχία ή αποτυχία, η εξέλιξη, η κριτική κτλ. των προγραμμάτων της αντισταθμιστικής αγωγής / ενισχυτικής διδασκαλίας; ποια ιδιαίτερη σημασία αποκτά στη σχετική συνάρτηση η προσχολική αγωγή; είναι η αντισταθμιστική αγωγή προϊόν σοσιαλιστικό ή καπιταλιστικό; ποιες προοπτικές διαγράφονται σε σχέση με την ελληνική πραγματικότητα; κτλ. Η πλούσια θεματική, ο σύγχρονος προβληματισμός, οι διεξοδικές κριτικές αναλύσεις και τα συμπεράσματα αυτού του βιβλίου υπογραμμίζουν ποικιλότροπα τη χρησιμότητά του.