Στη σημερινή εξόχως διεθνοποιημένη οικονομία, όπου η διασυνοριακή δράση ιδιωτών και επιχειρήσεων είναι συνήθης, η ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών έχει από ετών προκριθεί ως ένα από τα βασικά εργαλεία των φορολογικών Διοικήσεων παγκοσμίως για τη διακρίβωση των συναλλαγών των υπόχρεων εκτός της εθνικής κάθε φορά δικαιοδοσίας, τον προσδιορισμό του ορθού φορολογικού βάρους και γενικότερα την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, της φοραποφυγής και της διάβρωσης της φορολογικής βάσης.

Στο παρόν βιβλίο 27 διαπρεπείς Έλληνες ειδικοί του φορολογικού δικαίου αναλύουν τα ζητήματα που αφορούν στο θεσμό της ανταλλαγής πληροφοριών στον φορολογικό τομέα, με επίκεντρο την Οδηγία Διοικητικής Συνδρομής (DAC), όπως έχει με την πάροδο των ετών τροποποιηθεί και επεκταθεί. Στο έργο αντιμετωπίζονται ζητήματα και δίνονται απαντήσεις σε ερωτήματα, όπως:

Ποια είναι τα είδη της ανταλλαγής πληροφοριών;
Τι ισχύει ειδικά για την ανταλλαγή όσον αφορά χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς, tax rulings, ψηφιακές πλατφόρμες και κρυπτονομίσματα;
Ποιες κυρώσεις προβλέπονται από την παραβίαση της Οδηγίας, όπως έχει ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο;
Ποιες εγγυήσεις αναγνωρίζονται υπέρ του φορολογούμενου κατά τη διαδικασία της ανταλλαγής;
Ποια άλλα συστήματα ανταλλαγής πληροφοριών πέραν της Οδηγίας υφίστανται σήμερα;

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα αναλύεται με τέτοιο μάλιστα εκτενή τρόπο η Οδηγία DAC και το ζήτημα της ανταλλαγής φορολογικών πληροφοριών εν γένει. Σκοπός του βιβλίου δεν ήταν μόνο η δογματική επεξεργασία των θεμάτων, αλλά και η ανάδειξη των κανονιστικών και πρακτικών ζητημάτων που προκύπτουν είτε από την ίδια την Οδηγία είτε από το συναφές εθνικό πλαίσιο.