Οι «αναπάντητες» είναι το έκτο βιβλίο του βραβευμένου με Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας (2005), Γιάννη Καισαρίδη και αφορά το τραγικό τροχαίο δυστύχημα στα Τέμπη το 2003, όπου 21 μαθητές λυκείου έχασαν τη ζωή τους. Είναι μια εκδρομή, παιδιά της πρώτης λυκείου τραγουδάνε τόσο δυνατά, που η Έλσα με τα πλούσια βοστρυχωτά μαλλιά της, με τις λεπτοδουλεμένες κοτσίδες και τα μυωπικά γυαλιά της, η Έλσα η απουσιολόγος, δεν ακούει τους γονείς που την καλούν στο τηλέφωνο. Αντίθετα, αρχίζει να τραγουδά κι εκείνη, « Ίπι - ίπι - ... ούμε, σας ευχαριστούμε! Ίπι - ίπι -...άσαμε, τι καλά περάσαμε!». Δίπλα της ο Παύλος, που μόλις και πρόλαβε να αναρρώσει για να έρθει στην τριήμερη. «Για ξαναβάλε θερμόμετρο, να δούμε...», η μαμά του του έλεγε, «Να πας, να πας! Αφού έπεσε ο πυρετός, να πας!».

Χωρισμένο σε είκοσι μέρη, το συγκλονιστικό αυτό αφήγημα του Καισαρίδη, είναι μια ελεγεία με έντονα μαγικορεαλιστικά στοιχεία, βαθύ και πηγαίο λυρισμό, που με μαεστρία επιτυγχάνεται μέσω των αρμονικών επαναληπτικών φράσεων, οι οποίες λειτουργούν ως γοές και ως ρυθμιστές έντασης και συγκίνησης.

Η γενιά των Millennial στην Ελλάδα, διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο, θα θυμηθούν αμέσως που βρίσκονταν και τι έκαναν την ώρα που μαθεύτηκε το γεγονός, θα επιστρέψουν μπροστά στις οθόνες, μπροστά στα ηχοχρώματα των δημοσιογράφων και τους ποικίλους σχολιασμούς και στην επόμενη μέρα, όταν στο σχολείο τους έπεφτε το ίδιο χιόνι που διαρκώς και πεισματικά πέφτει στο βιβλίο, ένα χιόνι από τάξη σε τάξη, από εφηβική καρδιά σε εφηβική καρδιά, για εκείνους, τους άλλους συμμαθητές, που δεν γνώρισαν ποτέ, αλλά στοίχειωσαν τη γενιά τους.

-Νικόλας Κουτσοδόντης