Στο μυθιστόρημα Αμμος, η Ευρυδίκη Αμανατίδου υφαίνει έναν ιστό μυστηρίου με γεωγραφικό και ιστορικό φόντο το κέντρο της Ιταλίας του 1958. Ο Τζενάρο, ένας ορφανός της Νάπολης που μεγάλωσε μέσα στις σκιές του πολέμου, βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια ζωή που δεν επέλεξε, μέχρι που ένα απρόσμενο εύρημα αλλάζει τα πάντα. Θύτες και θύματα, όλοι οι ήρωες βρίσκονται ξαφνικά αντιμέτωποι σε ένα παιχνίδι αλλαγής ταυτοτήτων, που θα γίνει αφορμή για εκρηκτικές αποκαλύψεις.

Το βιβλίο εμβαθύνει στη σύνδεση του παρόντος με το παρελθόν, χρησιμοποιώντας την ιστορία ως έναν καθρέφτη των ανθρώπινων παθών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η συγγραφέας στο έργο: «Όσο για την κρυφή μου συνομιλία με τους Ετρούσκους, νομίζω δικαίωσε απόλυτα το μυστήριο αυτού του, προ της εμφάνισης των Ρωμαίων, λαού».

Στην Αμμο, οι στιγμές της ζωής κυλούν σαν τους κόκκους σε μια κλεψύδρα, φέρνοντας στην επιφάνεια αλήθειες που έμεναν για αιώνες θαμμένες, θυμίζοντας ότι οι δεύτερες ευκαιρίες υπάρχουν, αρκεί να ”μην αφήσεις τον χρόνο να σε ξεγελάσει.”