Το θεατρικό έργο Αμάλφι του Enrique Papatino πραγματεύεται την επιστροφή ενός στρατιώτη που θεωρούνταν νεκρός, του Ασκασούμπι, στο σπίτι του και τη γυναίκα του, την Καρμέλα. Εκείνη, ωστόσο, είναι πλέον ζευγάρι με άλλον άντρα και η επιστροφή αυτή τους φέρνει αντιμέτωπους με το παρελθόν, τις βεβαιότητες της ζωής τους και τις χαμένες επιθυμίες τους.

Στο Aμάλφι, ο πόλεμος δεν είναι μόνο ό,τι έζησε ο ήρωας αλλά κυρίως μια κατάσταση της ψυχής. Είναι μια διάχυτη και πανταχού παρούσα παρουσία, ένας πόλεμος που λειτουργεί σαν ατμόσφαιρα, σαν ανοικτή πληγή που διαποτίζει τα πάντα. Η επιστροφή των ηρώων στο Αμάλφι αναδύεται ως πόθος, ως ύστατη δυνατότητα σωτηρίας ή παρηγοριάς, ως μια εύθραυστη μορφή αντίστασης στη βαρβαρότητα.