Το μυθιστόρημα αυτό, το πρώτο μιας τριλογίας (τα άλλα δύο που ακολουθούν: Απίστευτο Μηχάνημα και Η ζωή και ο θάνατος του Ειρηνοποιού), πραγματεύεται το πλέον ζωτικό πρόβλημα, εκείνο δηλαδή της επιβίωσης στη συνολική του έκφανση.

Αποτελεί ένα κάτοπτρο αναγνώρισης του σημερινού κόσμου και πηγή στοχασμού πάνω στην υπαρξιακή αγωνία της επιβίωσης - ένα φιλοσοφικό επαναπροσδιορισμό της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ο κεντρικός ήρωας του έργου - εκπρόσωπος της υψηλής τεχνοκρατίας συνειδητοποιεί τη δημιουργία μιας τερατώδους, πρωτοφανούς οντότητας - με τη διαπλοκή άπειρων στοιχείων - άλογης και αθέατης στο σύνολό της που θα εξακολουθήσει για όλα τα προσεχή χρόνια να προσδιορίζει το σύνολο των εκδηλώσεων της ανθρώπινης ζωής και να επικρέμαται ως γενικότερη απειλή αφανισμού

Χρησιμοποιεί για το λόγο αυτό με άκρα επιστημονικότητα - και ως τα ανώτατα όρια του εφικτού- κάθε δυνατό μέσον για την επιβίωσή του, ελπίζοντας στην προσωπική του διαφυγή. Πραγματοποιώντας, παράλληλα, με αταλάντευτη επιτυχία τις επενδύσεις του.

Η φιλοσοφία, που φαίνεται να έχει εξαντλήσει τα περιθώριά της, είναι ανίσχυρη - προσωρινά τουλάχιστον - ν' αντιμετωπίσει - ή και να συλλάβει τη νέα αυτή οντότητα και τις αιτίες που την παράγουν.