"Κανείς δε θ' αρνηθεί, πιστεύω, πως ο Κάρλους προτιμά το δεξί αυτάκι της αγαπημένης του για τα φιλιά μετά την πράξη. Είναι υπαρκτή αυτή η προτίμηση. Στον Κάρλους δεν υπήρχε ίχνος διαστροφής, ούτε κατά διάνοια, καθώς, όμως, ανακάλυπτε σιγά σιγά τον εαυτό του, η επανάληψη τον έκανε όλο και πιο τολμηρό. Απαιτούσε πράγματα που προκαλούσαν γέλιο, ενστικτωδώς, όμοια με ήρεμο δυνάστη, ήταν όλο ικανοποίηση, πολύ σίγουρος για τον εαυτό του..."

ΤΔεκαετία του '20. Στο άλλοτε επαρχιώτικο Σάο Πάουλο κυριαρχούν πλέον οι νεόπλουτοι μεγιστάνες του καφέ. Γύρω τους προσπαθεί να επιβιώσει ένα κοσμοπολίτικο πλήθος Ευρωπαίων μεταναστών. Στο πλουσιόσπιτο ενός παρόμοιου μεγιστάνα μπαίνει γκουβερνάντα η φροϊλάιν Ελζα, ετών 35. Ήρθε στη Βραζιλία κυνηγημένη από την αθλιότητα της νικημένης Γερμανίας. Ξέρει καλά τον Γκαίτε και τον Σίλλερ. Ο πάτερ φαμίλιας τής έχει αναθέσει, κρυφά απ' όλους και επ' αμοιβή, να μυήσει στον έρωτα τον δεκαεξάχρονο γιόκα του, τον Κάρλους. Μην του φάνε τα λεφτά οι πόρνες και οι υστερόβουλες ερωμένες, μη γίνει "τοιούτος"... Επαγγελματίας στη δουλειά της η Έλζα. Και Γερμανίδα. Προγραμματισμένη. Παρ' όλα αυτά, ανάμεσά τους θα αναπτυχθεί ένα ειδύλλιο κεκλεισμένων των θυρών, οι τροπικοί έχουν τον... τρόπο τους να ξελογιάζουν.

Το τρυφερό ερωτικό και φιλοσοφικό μυθιστόρημα ενός διάσημου εκφραστή του περίφημου, και άγνωστού μας, βραζιλιάνικου Μοντερνισμού. Γεμάτο πάθος, ειρωνεία, υπαινιγμό και στοχασμό.