Η «Αφαίρεση επιφάνειας» είναι η έκτη ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Δήμου. Κομβικό σημείο της συλλογής είναι η έννοια της μνήμης, η οποία αφαιρείται, όπως τα χώματα των βουνών και οι συνδετικοί κρίκοι από «τους εκτεθειμένους στο άλιωτο χιόνι», δηλαδή τους κατοίκους των πόλεων. Το λυρικό σύμπαν του βιβλίου δεν μπορεί να κρύψει μια ανάγκη για το υπερβατικό, για το ευλαβικό, ιδίως δε μια αγωνία για την ανθρωπινότητα, μέσω των έντονων μεταφορών και της εξαίσιας εικονοποιίας που μετέρχεται.